Bir adam var...
Kara sevdasını,
Kilim diye ayaklarının altına sermis.
Caresiz kalmıs,
Yere düşsede,
Gül yine "'gül'dür''
Burnu yere düsmüsde egilip almamış.


Bir adam var.....
Cocuklugunun masallarına dalmış,
Boşa kürek cekmis acılar denizinde.
Uzak şehirlerde yanıp sonen ışıkları yıldız sanmış.
Gulmeyi unutmus yüzü,
Acılardan usanmış.

Bir adam var.....
Düşlerine bıcak atılmış kim bilir kac gece
İnatla umuda nöbet tutmus
Üşümüş özlemleri
Gözyaslarını gizli gizli kurutmuş
Acı gercekler gecit vermemis hayellerine
Cocuklarına babalık ederken,babalıgını unutmuş.

Bir adam var.....
Her sabah yeni hüzünlere göc etmiş yüregi,
Kaderine direnmiş
Yılmamıs calısmakdan.
Saclarında ölümün cizgileri cogalmis
Bu sehir üstüne yıkılmıs da
Onuru ayakta kalmıs';

Bir adam var....
Bu ülkedeki namuslu herhangi adamdan biri
Aksam olunca cekiyor perdeleri
Bakdıgı zaman ışık sacıyor karanlıklarda gozleri
Yaşama filiz veriyor karanlıklarda
Cocuklarının üzerinde geziniyor elleri
Kimseler bilmiyor icinden gecenleri.....

                        İSMET YILDIZ-HOLLANDA